Mae gan Gymru draddodiad cyfoethog o gerddoriaeth werin sydd wedi parhau ers canrifoedd. Mae Calennig a Phlygain, er enghraifft, yn cael eu canu amser y Nadolig a'r Flwyddyn Newydd.

Roedd caneuon serch yn arbennig o boblogaidd, a hefyd baledau a oedd yn adrodd hanesion am ddamweiniau neu drasiedïau, ac roeddent yn aml yn cael eu canu i gyfeiliant y delyn. Nid oeddent yn ganeuon hollol Gymraeg chwaith, gan fod casgliad sylweddol o faledau yn Saesneg o rannau o Gymru, fel Sir Benfo a Bro Gŵyr, ardaloedd sydd wedi'u Seisnigo ers amser maith.

Ers y bedwaredd ganrif ar bymtheg, mae canu gwerin wedi cael lle ar lwyfannau eisteddfodau ledled Cymru, ac roedd adfywiad yn y 1970au. Mae math unigryw o gerddoriaeth yng Nghymru o'r enw Cerdd Dant, lle mae barddoniaeth yn cael ei chanu i alaw sy'n wahanol i rythm a chord cyfeiliant y delyn.